
امسال برای سومین بار امام مهربانیها
با همه ی نیک و بدم تنگ در آغوشم میگیرد
تا بار دیگر اوج مهربانیش را به رخم بکشد
و بگوید :
دلت که بهانه ام را گرفت،
مهر ورودت را زدم
تا شب شهادتم در بارگاه ام آرام گیری .....
من باز شرمنده ی عفوش می شوم
شرمنده ی نگاه مهربانش....
و با دنیایی از امید و آرزو
به سویش پرواز میکنم.
****
نایب الزیاره همه شما در حرم دل هستم
برچسب:
نویسنده: کامیار کوشکی