
به تصورات و تحلیل های دیگران اهمیت ندهید .
دست هایتان را باز کنید و بلند بگوييد :
" تو را دوست دارم " ...
حالتان را خوب کنید و به آنها که باید بگویید ، راحت بگویید ...
بیراهه نروید ، کلماتِ اشتباه به کار نبرید
اصلِ مطلب را بگویید ...
بی دلیل چیزی را جایگزینش نکنید ...
" تو را دوست دارم "
شبیه هیچ چیزِ دیگری نیست ...
باور کنید صدای دست زدنِ فرشته ها را می شنوید ،
وقتی واقعاً به کسی که باید
می گویید : " دوستت دارم " ...
برچسب:
نویسنده: کامیار کوشکی