
پس از سفر های بسیار و
عبور از فراز و فرود امواج این دریای طوفان خیز
بر آنم که در کنار تو لنگر افکنم،
بادبان برچینم،
پارو وانهم
سکان رها کنم،
به خلوت لنگرگاهت در آیم
و در کنارت پهلو بگیرم
آغوشت را بازیابم و استواری امن زمین را زیر پای خویش.
مارگت_بیکل
نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اسفند ۱۳۹۶ساعت 7:49 توسط tata|
برچسب:
نویسنده: کامیار کوشکی